เป็นพืชที่จัดอยู่ในวงศ์หนอนตายอยาก (STEMONACEAE) เป็นพืชที่พบได้ ตามป่าทั่วไปในประเทศจีน ญี่ปุ่น อินโดนีเซีย ลาว มาเลเซีย และไทย โดยสามารถแบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือ หนอนตายอยากเล็ก และหนอนตายอยากใหญ่

หนอนตายอยากเล็ก ชื่อวิทยาศาสตร์ Stemona tuberosa Loar 

หนอนตายอยาก มีชื่อท้องถิ่นอื่น ๆ ว่า กะเพียด (ชลบุรี ประจวบคีรีขันธ์) ป้งสามสิบ (คนเมือง) โปร่งมดง่าม (เชียงใหม่) กะเพียดหนู สลอดเชียงคำ (อีสานโบราณ)

หนอนตายอยากใหญ่ มีชื่อวิทยาศาสตร์ Stemona colinsiae Craib

หนอนตายอยากใหญ่ มีชื่อท้องถิ่นอื่น ๆ ว่า หนอนตายอยาก ,กะเพียดช้าง,ปงช้าง

สรรพคุณของหนอนตายอยาก 

• หนอนตายอยาก มีรสเย็น เป็นยาแก้อาการวัยทองทั้งชายและหญิง 
  
• รากและหัวมีสรรพคุณเป็นยารักษาริดสีดวงทวารหนัก ด้วยการใช้รากนำมาปรุงต้มรับประทาน
  
• รากหรือทั้งต้นเป็นยาขับปัสสาวะ ขับนิ่ว แก้ปัสสาวะติดขัด
  
• รากหรือหัวใช้ปรุงเป็นยารับประทานแก้น้ำเหลืองเสีย
  
• ตำรับยาไทย จะใช้รากนำมาทุบหรือตำผสมน้ำแล้วเอาน้ำมาพอกทาฆ่าหิด เหา แมลงหนอนหรือศัตรูพืช
  

ข้อควรระวังในการใช้หนอนตายอยาก

• รากหนอนตายอยาก หากรับประทานเข้าไปจะทำให้มึนเมา มีข้อมูลระบุว่าการนำมาใช้เป็นยา จะต้องผ่านกรรมวิธีก่อนจึงจะนำมาใช้ เช่น การนำรากมาล้างให้สะอาดแล้วลวกหรือนึ่งจนกระทั่งไม่เห็นแกนสีขาวในราก และต้องตากแดดก่อนนำไปใช้ปรุงยา หรือในบางตำราก็จะนำ ไปเชื่อมกับน้ำผึ้งก่อนนำไปใช้